Cerēs sē vertit et ab Echidnā currit.

Plūto clāmat, "mē spectā, ō Echidna!" manūs tollit, et potentiam mortis monstrat: ventus frīgidus dē manibus fluit. ventus monstrum ingentem capit, et ad deum mortuōrum Echidnam vertit.

Cerēs potentiam suam scit. iam nōn currit: dea sē vertit. "Echidna," inquit Cerēs dūrā vōce, "famem habē!"

herbae subitō ē terrā surgunt. herbae tamen nōn sunt viridēs sed fulvae et pedēs Echidnae capiunt.

vultus Echidnae timidus est: famem sentit ut numquam anteā.

quōmodo deī rēspondent?