sed Jūno nōn manet. ūnum gradum prōrsum movet. bracchia ingentia extendit. Typhōeum capere vult.

Neptūnus currit post monstrum. bracchia sua quoque extendit. deī fortēs ūnā serpentem in bracchiīs suīs capiunt, et Typhōeum fortiter premunt.

deī vehementer premunt. serpēns, cum paucā vītā, in latere montis cadit. Jūno soror et Neptūnus frāter manūs victōriā tollunt.

Jūppiter ad sorōrem frātremque spectat et rīdet. “Jūno,” inquit, “et Neptūnus sunt fortēs. necesse est mihi mittere Typhōeum sub terram!”

Jūppiter ad Typhōeum it. deus maximus in terram, sub monte Aetnā, Typhōeum iacit.

Typhōeus iterum fremit et flammās ē monte Aetnā mittit.

quōmodo deī rēspondent?