"Est Sextus Tarquinius qui priore nocte (last night) advenit hostis, armatus vi. Hinc Tarquinius abstulit mihi malam laetitiam. Si vos estis viri, Tarquinius quoque sibi abstulit laetitiam."

Omnes dant fidem; Pater et vir consolantur aegram vertendo noxam (hurt; crime) ab victa in eum qui crimen fecit.

Mens potest peccare, non corpus, et sine consilio, culpa non est.

"Est Sextus Tarquinius, qui, hostis pro hospite, priore nocte armatus vi abstulit mihi hinc pestiferum gaudium, sibique si vos estis viri."

Omnes ordine dant fidem; consolantur aegram avertendo noxam animi delicti ab coacta in auctorem.

Peccare mentem, non corpus, et unde consilium afuerit, culpam abesse.

"Sex. Est Tarquinius

qui hostis pro hospite priore nocte

vi armatus mihi

sibique,

si vos viri estis,

pestiferum hinc abstulit gaudium."

Dant ordine omnes fidem;

consolantur aegram

animi avertendo noxam

ab coacta in auctorem

delicti:

mentem peccare, non corpus,

et unde consilium afuerit

culpam abesse.

"Sex. Est Tarquinius qui hostis pro hospite priore nocte vi armatus mihi sibique, si vos viri estis, pestiferum hinc abstulit gaudium." Dant ordine omnes fidem; consolantur aegram animi avertendo noxam ab coacta in auctorem delicti: mentem peccare, non corpus, et unde consilium afuerit culpam abesse.