Gaius Valerius Catullus, Carmen 63.84-93
Cybele's lion drives Attis back into the wilderness in a renewed frenzy, where they remain a servant of the goddess for the rest of their life. Catullus closes the poem with a prayer that the goddess never turn such anger upon him.
Tier 1
periculosa Cybele ait haec et solvit leonem.
leo ipse adhortans sese incitat celeriter,
currit, clamat, frangit silvam.
sed cum leo adiit umida loca albi litoris, et vidit teneram Attin prope mare, leo Attin petit.
Attis insanus fugit in silvam feram;
in silva Attis semper ancilla fuit per totam vitam suam.
o dea, magna dea, Cybele, domina dea Dindymi,
domina, tu sis numquam irata ad me:
age alios insanos, age alios rabidos.
Tier 2
minax Cybebe ait haec religatque iuga manu.
ferus ipse adhortans sese incitat rapidum animo,
vadit, fremit, refringit virgulta vago pede.
at ubi adiit umida loca albicantis litoris, viditque teneram Attin prope marmora pelagi, facit impetum.
ille demens fugit in nemora fera;
ibi semper famula fuit omne spatium vitae.
dea, magna dea, Cybebe, domina Dea Dindymi,
era, omnis tuus furor sit procul a mea domo:
alios age incitatos, alios age rabidos.
Tier 3 - Carmen Ipsum
- ait haec minax Cybebe religatque iuga manu.
- ferus ipse sese adhortans rapidum incitat animo,
- vadit, fremit, refringit virgulta pede vago.
- at ubi umida albicantis loca litoris adiit,
- teneramque vidit Attin prope marmora pelagi,
- facit impetum. ille demens fugit in nemora fera;
- ibi semper omne vitae spatium famula fuit.
- dea, magna dea, Cybebe, dea domina Dindymi,
- procul a mea tuos sit furor omnis, era, domo:
- alios age incitatos, alios age rabidos.
Written by Robert Amstutz
