P. Ovidius Naso, Metamorphoses 4.128–146
This section follows Thisbē back to the meeting place and opens her lament, including her apostrophe to Pyramus.
Tier 1
Thisbē adhūc timēbat, sed amantem fallere nōlēbat. itaque rediit. iuvenem oculīs et animō quaesīvit. valdē cupīvit narrāre dē perīculō quod fūgerat. locum cognōvit. sed arborem nōn cognōvit propter colōrem pōmōrum. dubitāvit: estne haec eadem arbor?
dum dubitat, corpus in terrā cum sanguine vīdit. corpus movēbātur. retrō pedem tulit. valdē territa est.
paulō morāta, Pyramum cognōvit. sē percussit. comam scidit. corpus amātum tenuit. vulnera lacrimīs implēvit. lacrimās cum sanguine miscuit. tum dīxit:
"Pyrame, quis tē mihi abstulit? Pyrame, respondē! tua Thisbē tē vocat. audī! tolle oculōs!"
Pyramus nōmen Thisbēs audīvit. oculōs aperuit. eam vīdit. tum oculōs iterum clausit.
Tier 2
Thisbē, metū nōndum positō, sed nē amantem fallat, redit; iuvenem oculīs animōque requīrit, et valdē cupit narrāre quanta perīcula vītāverit. locum cognōscit, sed in arbore visā formam novam cōnspicit, et color pōmī eam incertam facit: dubitat utrum haec eadem arbor sit.
dum dubitat, in terrā plēnā sanguinis videt corpus tremēns. retrō pedem tulit, valdē territa, et tremuit sīcut mare in vēntō.
sed postquam paulō morāta amōrēs suōs cognōvit, manūs percussit, comam laniāvit, et, corpus amātum amplexa, vulnera lacrimīs implēvit et flētum sanguinī miscuit. ōscula in vultū gelidō dēdit, et clāmāvit:
"Pyrame, quis tē mihi abstulit? Pyrame, respondē! tua tē carissima Thisbē nōminat. exaudī, et tolle oculōs iacentēs!"
ad nōmen Thisbēs, Pyramus oculōs ā morte gravātōs aperuit; sed, cum eam vīdisset, iterum clausit.
Tier 3
ecce, metū nōndum positō, nē fallat amantem, illa redit, iuvenemque oculīs animōque requīrit, gestītque narrāre quanta perīcula vītārit; utque locum et formam in arbore vīsā cognōscit, sīc pōmī color eam incertam facit: haeret, an haec [arbor] sit.
dum dubitat, videt cruentum solum tremebunda membra pulsāre, retrōque pedem tulit, ōraque buxō pallidiōra gerēns exhorruit, aequoris īnstar, quod tremit, cum exiguā aurā summum [aequor] stringitur.
sed postquam, remorāta, suōs amōrēs cognōvit, indignōs lacertōs clārō plangōre percutit, et, laniāta comās amplexaque corpus amātum, vulnera supplēvit lacrimīs et flētum cruōrī miscuit; et, gelidīs in vultibus ōscula fīgēns, clāmāvit:
"Pyrame, quis tē mihi cāsus adēmit? Pyrame, respondē! tua tē carissima Thisbē nōminat; exaudī, et vultūs iacentēs attolle!"
ad nōmen Thisbēs Pyramus oculōs ā morte gravātōs ērēxit, vīsaque illā [Thisbē] recondidit.
Tier 4 - Carmen Ipsum
- ecce metū nōndum positō, nē fallat amantem,
- illa redit iuvenemque oculīs animōque requīrit,
- quantaque vītārit narrāre perīcula gestit;
- utque locum et vīsā cōgnōscit in arbore formam,
- sīc facit incertam pōmī color: haeret, an haec sit.
- dum dubitat, tremebunda videt pulsāre cruentum
- membra solum, retrōque pedem tulit, ōraque buxō
- pallidiōra gerēns exhorruit aequoris īnstar,
- quod tremit, exiguā cum summum stringitur aurā.
- sed postquam remorāta suōs cōgnōvit amōrēs,
- percutit indīgnōs clārō plangōre lacertōs
- et laniāta comās amplexaque corpus amātum
- vulnera supplēvit lacrimīs flētumque cruōrī
- miscuit et gelidīs in vultibus ōscula fīgēns
- "Pyrame," clāmāvit, "quis tē mihi cāsus adēmit?
- Pyrame, respondē! tua tē carissima Thisbē
- nōminat; exaudī vultūsque attolle iacentēs!"
- ad nōmen Thisbēs oculōs ā morte gravātōs
- Pyramus ērēxit vīsaque recondidit illa.
