P. Ovidius Naso, Metamorphoses 1.478–489
The focus narrows to Daphne herself, to her suitors, and to a conversation with her father. Hymen, the god of weddings, is named here for the first time. The passage takes the form of a request and a father's reply.
Tier 1
multī virī Daphnem in mātrimōnium petīvērunt, sed Daphnē eōs recūsāvit. Daphnē virum nōn vult. in silvīs sōla ambulat. dē mātrimōniō nōn cūrat. pater eī saepe dīcēbat: 'fīlia, dēbēs mihi generum [virum fīliae].' pater eī saepe dīcēbat: 'fīlia, dēbēs mihi nepōtēs.' sed Daphnae mātrimōnium est rēs mala.
Daphnē rubuit et bracchia sua circum collum patris posuit. tum dīxit: 'pater cārissime, volō semper virgō esse. dā mihi hoc. nam pater Diānae deae idem fēcit.' Pēneus cōnsēnsit, sed Daphnē nōn potest semper virgō esse propter fōrmam suam. fōrma eius vōtum impedit.
Tier 2
multī illam petīvērunt, sed illa petentēs āversāta est. impatiēns expersque virī, Daphnē nemora āvia lūstrat nec cūrat dē Hymene, dē Amōre, dē conūbiīs. saepe pater dīxit: 'fīlia, dēbēs mihi generum.' saepe pater dīxit: 'fīlia, dēbēs mihi nepōtēs.'
illa, mātrimōnium velut crīmen ōdiēns, ōra pulchra rubōre verēcundō suffūderat, et patris cervīcī blandīs lacertīs haerēns dīxit: 'genitor cārissime, dā mihi virginitāte perpetuā fruī! pater hoc Diānae anteā dedit.' ille quidem obsequitur, sed fōrma Daphnae eam vetat semper virginem esse. fōrma eius vōtō suō repugnat.
Tier 3
multī illam petiēre, illa petentēs āversāta, impatiēns expersque virī, lūstrat nemora āvia, nec cūrat quid sit Hymen, quid [sit] Amor, quid conūbia sint. saepe pater dīxit: 'fīlia, generum mihi dēbēs'; saepe pater dīxit: 'nāta, nepōtēs mihi dēbēs'; illa, taedās iugālēs velut crīmen exōsa, suffūderat ōra pulchra rubōre verēcundō, atque patris cervīcī haerēns blandīs lacertīs dīxit: 'genitor cārissime, dā mihi fruī virginitāte perpetuā! pater hoc Diānae ante dedit.' ille quidem obsequitur, sed iste decor [tē, Daphnē,] esse vetat [id] quod optās, vōtōque tuō tua fōrma repugnat.
Tier 4 - Carmen Ipsum
- multī illam petiēre, illa āversāta petentēs
- impatiēns expersque virī nemora āvia lūstrat
- nec, quid Hymen, quid Amor, quid sint conūbia cūrat.
- saepe pater dīxit: 'generum mihi, fīlia, dēbēs,'
- saepe pater dīxit: 'dēbēs mihi, nāta, nepōtēs';
- illa velut crīmen taedās exōsa iugālēs
- pulchrā verēcundō suffūderat ōra rubōre
- inque patris blandīs haerēns cervīce lacertīs
- 'dā mihi perpetuā, genitor cārissime,' dīxit
- 'virginitāte fruī! dedit hoc pater ante Diānae.'
- ille quidem obsequitur, sed tē decor iste quod optās
- esse vetat, vōtōque tuō tua fōrma repugnat.
