P. Ovidius Naso, Metamorphoses 1.463–477
Cupid, son of Venus, has his answer, and the scene shifts to Mount Parnassus. Two arrows of opposite power are the instruments of what follows. Daphne's nature is sketched through a comparison with Diana, the unwed goddess of the hunt.
Tier 1
tum Cupīdō, fīlius Veneris, Apollinī respondit: 'Phoebe, arcus tuus omnia animālia vulnerāre potest, sed arcus meus tē vulnerābit. animālia minōra sunt quam deus. ergō glōria tua minor est quam glōria mea.'
tum Cupīdō celeriter ad montem Parnāsum vēnit. ē pharetrā duās sagittās sūmpsit. duae sagittae erant dīversae: ūna sagitta amōrem facit, altera amōrem fugat. sagitta quae amōrem facit aurea est et acūta. sagitta quae amōrem fugat plumbea est et obtūsa.
Cupīdō Daphnem sagittā plumbeā vulnerāvit, sed Apollinem sagittā aureā vulnerāvit. statim Apollō amat, sed Daphnē amōrem ōdit. etiam nōmen virī fugit. Daphnē in silvīs habitāre amat et ferās captīvās tenēre. Daphnē similis erat Diānae deae, quae nōn nūpta erat. aliquid capillōs eius tenēbat. capillī sine ōrdine erant.
Tier 2
fīlius Veneris Phoebō dīxit: 'arcus tuus omnia figat, Phoebe, sed arcus meus tē figat. quantō animālia cuncta deō cēdunt, tantō glōria tua minor est meā.'
hoc dīxit et pennīs āerem percussit, et celeriter in arce umbrōsā Parnāsī cōnstitit. ex sagittiferā pharetrā duo tēla dīversōrum operum prōmpsit: ūnum amōrem fugat, alterum amōrem facit. tēlum quod facit, aureum est et cuspide acūtā fulget; quod fugat, obtūsum est et sub harundine plumbum habet.
Cupīdō hōc tēlō Daphnēn fīxit, sed illō aureō sagitta per ossa Apollinis trānsiit et medullās laesit. statim alter amat, altera nōmen amantis fugit, gaudēns latebrīs silvārum et exuviīs ferārum captīvārum, aemula innūptae Diānae. vitta capillōs tenēbat. capillī sine ōrdine positī erant.
Tier 3
fīlius Veneris huic [Apollinī dīxit]: 'arcus tuus omnia figat, Phoebe; arcus meus tē [figat]'; ait, 'quantōque cuncta animālia cēdunt deō, tantō tua glōria minor est nostrā.' dīxit, et pennīs āere ēlīsō percussīs, impiger in arce umbrōsā Parnāsī cōnstitit, et ē pharetrā sagittiferā prōmpsit duo tēla dīversōrum operum: hoc [tēlum] amōrem fugat, illud [tēlum] facit [amōrem]; [tēlum] quod facit aurātum est et cuspide acūtā fulget; quod fugat, obtūsum est, et sub harundine plumbum habet. deus hōc [tēlō] in nymphā Pēnēide fīxit, at illō [aureō tēlō] laesit medullās Apollineās trāiectās per ossa. prōtinus alter [Apollō] amat, altera [Daphnē] fugit nōmen amantis, gaudēns latebrīs silvārum exuviīsque ferārum captīvārum, aemulaque innūptae Phoebēs: vitta capillōs sine lēge positōs coercēbat.
Tier 4 - Carmen Ipsum
- fīlius huic Veneris 'fīgat tuus omnia, Phoebe,
- tē meus arcus' ait; 'quantōque animālia cēdunt
- cuncta deō, tantō minor est tua glōria nostrā.'
- dīxit et ēlīsō percussīs āere pennīs
- impiger umbrōsā Parnāsī cōnstitit arce
- eque sagittiferā prōmpsit duo tēla pharetrā
- dīversōrum operum: fugat hoc, facit illud amōrem;
- quod facit, aurātum est et cuspide fulget acūtā,
- quod fugat, obtūsum est et habet sub harundine plumbum.
- hoc deus in nymphā Pēnēide fīxit, at illō
- laesit Apollineās trāiectā per ossa medullās;
- prōtinus alter amat, fugit altera nōmen amantis
- silvārum latebrīs captīvārumque ferārum
- exuviīs gaudēns innūptaeque aemula Phoebēs:
- vitta coercēbat positōs sine lēge capillōs.
