P. Ovidius Naso, Metamorphoses 1.452–462
The Metamorphoses turns to its first love-story, which opens with a confrontation between two archer-gods. The names to know: Apollo (whom Ovid also calls Phoebus), the boy-god Cupid, the nymph Daphne, daughter of the river-god Peneus, and the serpent Python, whom Apollo names in his own speech.
Tier 1
prīmus amor Apollinis erat Daphnē. Daphnē erat fīlia Pēneī. Cupīdō, deus amōris, hunc amōrem fēcit, quod īrātus erat. nam Apollō Pȳthōnem, magnum animal, multīs sagittīs interfēcerat et superbus erat. tum Apollō Cupīdinem vīdit. Cupīdō arcum suum tenēbat.
Apollō Cupīdinī dīxit: 'Cupīdō, puer es. cūr arma fortia habēs? arma fortia mihi conveniunt, nōn tibi. ego enim ferās et hostēs sagittīs vulnerāre possum. ego modo Pȳthōnem, magnum animal, multīs sagittīs interfēcī. tū face tuā amōrēs aliōrum hominum excitā. id satis est tibi. tū nōn es magnus sīcut ego.'
Tier 2
prīmus amor Phoebī erat Daphnē Pēnēia. nōn fors hunc amōrem dedit, sed saeva īra Cupīdinis. nam postquam Apollō Pȳthōnem vīcit, superbus erat. Apollō Cupīdinem vīderat arcum flectentem et eī dīxerat:
'lascīve puer, quid tibi cum fortibus armīs? ista arma umerōs nostrōs decent. nam ego ferae et hostī certa vulnera dare possum. ego modo Pȳthōna ingentem, quī tot iūgera ventre pestiferō premēbat, multīs sagittīs strāvī. tū face tuā amōrēs aliōs excitā contentus. nōlī laudēs nostrās tibi sūmere.'
Tier 3
prīmus amor Phoebī [erat] Daphnē Pēnēia, quem nōn fors ignāra dedit, sed saeva īra Cupīdinis. Dēlius nūper, victā serpente superbus, hunc vīderat cornua flectentem nervō adductō, atque dīxerat: 'lascīve puer, quid tibi cum fortibus armīs? ista gestāmina umerōs nostrōs decent, [nōs] quī possumus dare certa [vulnera] ferae, [possumus] dare vulnera hostī, quī modo Pȳthōna tumidum, prementem tot iūgera ventre pestiferō, innumerīs sagittīs strāvimus. tū estō contentus inrītāre nesciō quōs amōrēs face tuā, nec adsere nostrās laudēs.'
Tier 4 - Carmen Ipsum
- prīmus amor Phoebī Daphnē Pēnēia, quem nōn
- fors ignāra dedit, sed saeva Cupīdinis īra,
- Dēlius hunc nūper, victā serpente superbus,
- vīderat adductō flectentem cornua nervō
- 'quid' que 'tibi, lascīve puer, cum fortibus armīs?'
- dīxerat: 'ista decent umerōs gestāmina nostrōs,
- quī dare certa ferae, dare vulnera possumus hostī,
- quī modo pestiferō tot iūgera ventre prementem
- strāvimus innumerīs tumidum Pȳthōna sagittīs.
- tū face nesciō quōs estō contentus amōrēs
- inrītāre tuā, nec laudēs adsere nostrās!'
