C. Valerius Catullus, Carmen 64.132–148
Ariadne's speech begins. She addresses Theseus directly, opening with a sharp accusation and broadening into a reflection on the trustworthiness of men's promises.
Tier 1
"sīcine mē relīquistī, perfide Thēseu? tū mē ā patriā meā vēxistī. tū mē in lītore dēsertō relīquistī. perfide!
tū ā mē discessistī. tū deōs nōn cūrāvistī. tū domum portās falsa verba.
nihil potuit mentem tuam mūtāre? nūlla rēs tē mōvit? cor tuum tam dūrum erat? tū misericordiam mihi nōn praestitistī.
anteā tū aliter mihi dīxistī: 'tē uxōrem dūcam. tibi semper fidēlis erō. nūptiae nostrae laetae erunt.' sed nunc mē relīquistī. ventī verba tua absumpsērunt. verba tua nunc nihil sunt.
nūlla fēmina iam virō crēdat, etiamsī iūret. virī fēminīs falsa verba dīcunt. dum aliquid volunt, multa prōmittunt et multa iūrant. sed postquam libīdinem suam habuērunt, verbōrum suōrum nōn iam memorēs sunt. falsa iūrāmenta sua nōn cūrant."
Tier 2
"sīcine mē, perfide, ab ārīs patris āvectam, perfide, in dēsertō lītore relīquistī, Thēseu?
sīcine, dēōs neglegēns, immemor discēdis, et periūria tua domum portās?
nūllane rēs potuit cōnsilium crūdēlis mentis tuae mūtāre? nūlla tibi clēmentia praestō fuit? cor tuum dūrum nōn voluit miserērī meī?
at ōlim nōn haec mihi dulcia prōmissa dedistī vōce tuā; nōn haec mē miseram spērāre iubēbās. immō laetās nūptiās prōmīsistī, optātum hymenaeum! sed haec omnia ventī caelī rapuērunt et nihil valent.
nunc iam nūlla fēmina virō iūrantī crēdat, nūlla spēret virōrum sermōnēs fidēlēs. dum aliquid cupiunt, nīl metuunt iūrāre, nihil parcunt prōmittere; sed simul ac cupīdō animī satiāta est, dicta sua nōn cūrant, periūria sua nōn metuunt."
Tier 3
"sīcine, perfide, mē ab ārīs patriīs āvectam, perfide, dēsertō in lītore līquistī, Thēseu?
sīcine, neglēctō nūmine dīvum, immemor, ā! periūria dēvōta domum portās, discēdēns?
nūllane rēs potuit cōnsilium crūdēlis mentis tuae flectere? nūlla clēmentia tibi praestō fuit, ut immīserābile pectus tuum vellet nostrī miserēscere?
at nōn haec quondam blandā vōce mihi prōmissa dedistī, nōn haec mē miseram spērāre iubēbās, sed cōnūbia laeta, sed optātōs hymenaeōs, quae cūncta āeriī ventī irrita discerpunt!
nunc iam nūlla fēmina iūrantī virō crēdat, nūlla spēret virī sermōnēs fidēlēs esse. quibus, dum animus aliquid cupiēns praegestit apīscī, nīl metuunt iūrāre, nihil prōmittere parcunt; sed simul ac libīdō cupidae mentis satiāta est, nihil dicta metuere, nihil periūria cūrant."
Tier 4 - Carmen Ipsum
- "sīcine mē patriīs āvectam, perfide, ab ārīs,
- perfide, dēsertō līquistī in lītore, Thēseu?
- sīcine dīscēdēns neglēctō nūmine dīvum,
- immemor ā! dēvōta domum periūria portās?
- nūllane rēs potuit crūdēlis flectere mentis
- cōnsilium? tibi nūlla fuit clēmentia praestō,
- immīserābile ut nostrī vellet miserēscere pectus?
- at nōn haec quondam blandā prōmissa dedistī
- vōce mihi, nōn haec miserae spērāre iubēbās,
- sed cōnūbia laeta, sed optātōs hymenaeōs,
- quae cūncta āeriī discerpunt irrita ventī.
- nunc iam nūlla virō iūrantī fēmina crēdat,
- nūlla virī spēret sermōnēs esse fidēlēs;
- quibus dum aliquid cupiēns animus praegestit apīscī,
- nīl metuunt iūrāre, nihil prōmittere parcunt:
- sed simul ac cupidae mentis satiāta libīdō est,
- dicta nihil metuere, nihil periūria cūrant."
Original draft written by Robert Amstutz
