o Asini Marrucine, non pulchre uteris tua manu sinistra:

tu capis {tip title="noun" content="napkins" style="blue"}lintea{/țip} cum alii neglegentes rideant et bibant.

putasne hoc esse aliquid rideri? iocus fugit te, stulte: res est sordida et quam foedissima.

non credis mihi? crede fratri tuo, Pollioni, qui velit tua furta mutari etiam si multa pecunia constat:

nam Pollio est puer plenus salium et iocorum.

ergo aut remitte linteum mihi aut expecta CCC hendecasyllabos,

linteum quod movet me quod magnum pretium est, sed quod habet memoriam mei amici.

nam Fabullus et Veranius miserunt lintea ex Hiberis muneri mihi:

necesse est amem haec lintea sicut amem parvum Veranium meum et Fabullum.

Asini Marrucine, non belle uteris manu sinistra:

tollis lintea neglegentiorum in ioco atque vino.

putas hoc salsum esse? fugit te, inepte: res est sordida et invenusta quamvis.

non credis mihi? crede fratri (tuo) Pollioni, qui velit tua furta mutari vel talento:

est enim puer differtus leporum ac facetiarum.

quare aut remitte linteum mihi aut expecta trecentos hendecasyllabos,

(linteum) quod non movet me aestimatione, verum est mnemosynum mei sodalis.

nam Fabullus et Veranius miserunt sudaria Saetaba ex Hiberis muneri mihi:

necesse est haec amem ut (amem) Veraniolum meum et Fabullum.