Q. Titūrius Sabīnus dē rē cogitat. cōnspēxit Ambiorīgem, quī hortātus est sūos virōs, et mittit suum interpretem, Cn. Pompēium, ad eum. Sabīnus vult Ambiorīgem parcere sibi mīlitibusque.

Ambiorix respondit, “licet Sabīnō ipsī colloquī mēcum. fortasse multitūdō Eburonum dābit salūtem mīlitibus Rōmānīs. promittō nullam iniuriam ventūram esse Sabīnō.”

Sabīnus commūnicat cum Cottā, quī erat vulnerātus, et narrat cōnsilium dīcere cum Ambiorīge. Sabīnus quoque addit eum sperāre Ambiorigem parcere mīlitibus.

Cotta negat sē itūrum esse ad armātum hostem et in ea opinione permanet.

Q. Titūrius Sabīnus, permōtus hīs rēbus, cum procul cōnspēxisset Ambiorīgem cohortantem suōs virōs, mittit suum interpretem Cn. Pompēium ad eum ut parcat sibi mīlitibusque.

ille (Ambiorix), appellātus, respondit: sī Sabīnus velit colloquī sēcum, licēre; spērāre illud, quod pertineat ad salūtem mīlitum Rōmānōrum, posse impetrārī ā multitūdine; Sabīnō ipsī vērō nihil nocitūrum īrī, inque eam rem sē interpōnere suam fidem.

Sabīnus commūnicat cum Cottā sauciō, sī videātur, ut excēdant pūgnā et ūnā colloquantur cum Ambiorīge: spērāre posse impetrārī ab Ambiorīge dē suā ac mīlitum salūte.

Cotta negat sē itūrum esse ad armātum hostem atque persevērat in eā sententiā.

hīs rēbus permōtus Q. Titūrius, cum procul Ambiorīgem suōs cohortantem cōnspēxisset, interpretem suum Cn. Pompēium ad eum mittit rōgātum ut sibi mīlitibusque parcat. ille appellātus respondit: sī velit sēcum colloquī, licēre; spērāre ā multitūdine impetrārī posse, quod ad mīlitum salūtem pertineat; ipsī vērō nihil nocitum īrī, inque eam rem sē suam fidem interpōnere. ille cum Cottā sauciō commūnicat, sī videātur, pūgnā ut excēdant et cum Ambiorīge ūnā colloquantur: spērāre ab eō dē suā āc mīlitum salūte impetrārī posse. Cotta sē ad armātum hostem itūrum negat atque in eō persevērat.