Ambiorix, laetissimus propter hanc victoriam, statim excedit cum equitatū in Aduatucōs, qui erant finitimi eius regno; desistit neque nocte neque die et iubet petitatum subsequī sē.

postquam Ambiorix rem demonstravit et Aduatucōs concitavit, postero die, Ambiorix pervenit in Nerviōs et urget eōs nē relinquant occasionem sui liberandi in perpetuum atque puniendi Romanōs pro eīs iniuriīs quas Nerviī acceperint.

Ambiorix demonstrat duōs legatōs interfectōs esse et magnam partem exercitūs mortuam esse. Ambiorix quoque demonstrat esse nihil difficile legionem, quae hiemet cum Cicerone, subito oppressam a hostibus, interfici. Ambiorix offert se adiutorem ad eam rem.

hāc oratione Ambiorix Nerviīs facile persuadet.

Ambiorīx, sublātus hāc vīctōriā, statim proficīscitur cum equitātū in Aduātucōs, quī erant ēius rēgnō finitimī; intermittit neque noctem neque diem et iubet peditātum subsequī sēsē.

rē dēmōnstrātā Aduātucīsque concitātīs, posterō diē Ambiorīx pervenit in Nerviōs et hortātur eōs nē dīmittant occāsiōnem suī līberandī in perpetuum atque ulcīscendī Rōmānōs prō eīs iniūriīs quās Nerviī accēperint.

Ambiorīx dēmōnstrat duōs lēgātōs interfectōs esse et māgnam partem exercitūs interīsse.

Ambiorīx dēmōnstrat esse nihil negōtī legiōnem, subitō oppressam, quae hiemet cum Cicerōne, interficī. profitētur sē adiūtōrem ad eam rem.

facile Ambiorīx persuādet Nerviīs hāc ōrātiōne.

hāc vīctōriā sublātus Ambiorīx statim cum equitātū in Aduātucōs, quī erant ēius rēgnō fīnitimī, proficīscitur; neque noctem neque diem intermittit peditātumque sēsē subsequī iubet. rē dēmōnstrātā Aduātucīsque concitātīs, posterō diē in Nerviōs pervenit hortāturque nē suī in perpetuum līberandī atque ulcīscendī Rōmānōs prō eīs quās accēperint iniūriīs occāsiōnem dīmittant; interfectōs esse lēgātōs duōs māgnamque partem exercitūs interīsse dēmōnstrat; nihil esse negōtī subitō oppressam legiōnem quae cum Cicerōne hiemet interficī; sē ad eam rem profitētur adiūtōrem. facile hāc ōrātiōne Nerviīs persuādet.