tum Dīdō, oculis declinatis, dicit breviter: “mittite metum ē cordis, Teucrī; sēclūdite cūrās tuās. rēs dūra et novitās rēgnī cōgunt mē facere tālia, et cōgunt mē defendere fīnēs custodibus ubique.

“quis nesciat genus Aeneadum, quis nesciat Troiam, virtūtēsque virōsque, aut incendia tantī bellī? nōs Poenī nōn habemus adeō obtūnsa pectora nec Sōl iungit equōs tam longe ab urbe Tyriā. seu vōs petatis Hesperiam magnam et arva Sāturnia, sīve fīnēs Erycīs et rēgem Acestēn, ego mittam vōs tūtōs auxiliō et iuvābō vōs pecuniis meis.

“aut vultis habitare mēcum? urbs quam aedificō est vestra. Subdūcite nāvēs; Trōianus Tyriusque sunt mihi aequi; utinam rex ipse, Aenēās, adforet, compulsus eōdem tempestate. equidem dīmittam certōs virōs per lītora et iubēbo explorare extrēma Libyae, sī, Aenēās ēiectus, errat in silvīs aut urbibus nostrīs.”

tum Dīdō, dēmissa vūltum, profātur breviter: “solvite metum ē corde, Teucrī; sēclūdite cūrās tuās. rēs dūra et novitās rēgnī cōgunt mē mōlīrī tālia, et (cōgunt mē) tuērī fīnēs lātē custōde.

“quis nesciat genus Aeneadum, quis nesciat urbem Trōiae, virtūtēsque virōsque, aut incendia tantī bellī? nōs Poenī nōn gestāmus adeō obtūnsa pectora nec Sōl iungit equōs tam āversus ab urbe Tyriā. seu vōs optātis Hesperiam magnam et arva Sāturnia, sīve fīnēs Erycīs et rēgem Acestēn, dīmittam vōs tūtōs auxiliō et iuvābō vōs opibus.

“vultis et cōnsīdere mēcum pariter hīs rēgnīs? vestra est urbem quam statuō, subdūcite nāvēs; Trōs Tyriusque agētur mihī nūllō discrīmine; atque utinam rēx ipse, Aenēās, adforet, compulsus eōdem Notō. equidem dīmittam certōs virōs per lītora et iubēbo lūstrāre extrēma Libyae, sī, ēiectus, Aenēās errat aliquibus silvīs aut urbibus nostrīs.”