exsilium Hannibalis
post bellum Hannibal Carthāgine mānsit, et cīvēs eum magistrātum fēcērunt. Hannibal rem pūblicam bene regēbat, et pecūniam urbis cūrābat. sed multī Poenī dīvitēs eum nōn amābant. illī Rōmānīs scrīpsērunt: "Hannibal novum bellum contrā vōs parat."
annō 559 AUC (195 BCE) Hannibal nocte ex urbe fūgit, et numquam rediit. in Orientem nāvigāvit, ad Antiochum, rēgem Syriae. Antiochus quoque Rōmānōs timēbat, et Hannibalem laetus accēpit. Hannibal rēgī multa cōnsilia dabat.
sed Rōmānī Antiochum vīcērunt. pācem eī dedērunt, sed ūnam rem volēbant: "Hannibalem nōbīs trādere dēbēs." itaque Hannibal iterum fūgit. per multās terrās errābat, et tandem ad Prūsiam, rēgem Bīthȳniae, vēnit. Prūsiās Hannibalem in regnum suum accēpit.
in Bīthȳniā Hannibal Prūsiae auxilium dabat contrā rēgem Pergamī. fābula nārrat: in proeliō in marī mīlitēs Hannibalis vāsa plēna serpentium in nāvēs hostium iaciēbant, et hostēs territī fugiēbant.
Rōmānī tamen Hannibalem semper quaerēbant. annō 571 AUC (183 BCE) lēgātus Rōmānus ad Prūsiam vēnit, et Prūsiās mīlitēs suōs ad domum Hannibalis mīsit. domus septem portās habēbat, sed mīlitēs omnēs portās tenēbant. Hannibal fugere nōn poterat. itaque venēnum bibit et periit. Līvius haec ultima verba Hannibalis scrībit: "Rōmānī mē diū timēbant. nunc timōre līberī sunt."
Hannibal multās terrās vīderat, sed in Aegyptum numquam vēnit.