Carthāgō erat urbs magna et potēns in Āfricā, prope mare. hominēs ex Phoenīcē vēnērunt et urbem condidērunt. Phoenīcē erat terra in Asiā prope mare. hī hominēs, quī "Poenī" vocābantur, erant mercātōrēs. Poenī linguam suam et litterās suās habēbant, et bene nāvigāre poterant. Poenī Carthāginem ante Rōmam condidērunt. fābula dīcit: rēgīna Dīdō ex Asiā fūgit et prīma urbem condidit.

Carthāgō rēgem nōn habēbat: duo virī, quī "sūfetēs" vocābantur, urbem regēbant. Poenī deōs suōs amābant et eīs dōna dabant: deus Baal et dea Tanit erant maximī deī urbis.

Carthāgō duōs portūs bonōs habēbat: alter portus erat mercātōribus, alter nāvibus bellī. in mediō portū nāvium bellī erat īnsula parva; ibi dux omnēs nāvēs vidēre poterat. nāvēs Carthāginis per tōtum mare nāvigābant: ad Hispāniam, ad Ītaliam, ad multās īnsulās, etiam ad terrās procul. Poenī multās rēs vendēbant: argentum, colōrem purpureum, et multa alia. itaque urbs erat dīves et potēns.

terra circum Carthāginem quoque erat bona. hominēs agrōs bene colēbant et multum frūmentum habēbant. Carthāgō multās terrās tenēbat: magnam partem Āfricae, īnsulās maris, et partem Hispāniae. Rōma quoque potēns erat, et duae urbēs dē imperiō maris pugnāvērunt. post tria bella magna Rōmānī urbem dēlēvērunt annō 608 AUC (146 BCE). sed posteā Rōmānī novam urbem in eōdem locō fēcērunt, et nova Carthāgō erat ūna ex maximīs urbibus imperiī Rōmānī.