Cūmae erant urbs antīqua in Ītaliā, nōn longē ā Neāpolī. Graecī hanc urbem multīs annīs ante condiderant, et Cūmae erant ūna ex prīmīs urbibus Graecīs in Ītaliā. Graecī nōn sōlum urbem sed etiam litterās ad Ītaliam portāvērunt. Rōmānī posteā hās litterās ā Graecīs didicērunt.

prope Cūmās habitābat fēmina clāra quae Sibylla vocābātur. Sibylla erat sacerdōs deī Apollinis. hominēs Sibyllae crēdēbant, quod ea futūra dīcēbat. multī Rōmānī et Graecī ad Cūmās veniēbant, quod verba Sibyllae audīre cupiēbant.

Sibylla in magnā spēluncā habitābat. spēlunca est locus obscūrus in monte. ibi Sibylla verba deī accipiēbat et in foliīs scrībēbat. saepe tamen ventus folia movēbat, et hominēs verba legere nōn poterant.

fābula nōta dē Sibyllā et rēge Rōmānō manet. Sibylla ad rēgem novem librōs portāvit, sed rēx tantam pecūniam dare nōluit. tum Sibylla trēs librōs cremāvit et rēgī sex librōs eādem pecūniā dare voluit. iterum rēx nōluit, et Sibylla trēs aliōs librōs dēlēvit. tandem rēx trēs ultimōs librōs ēmit. sacerdōtēs hōs librōs in templō multōs annōs servābant. ubi rēs malae in urbe fīēbant, sacerdōtēs librōs legēbant et cōnsilium ā deīs petēbant.

poēta Vergilius quoque dē Sibyllā scrīpsit. in fābulā eius Aenēās ad Sibyllam vēnit, et Sibylla eī viam ad mortuōs mōnstrāvit.