dum Hannibal in Italiā pugnābat, Rōmānī novum cōnsilium cēpērunt. bellum in Hispāniā quoque gerēbant, ubi pater et patruus Scīpiōnis iuniōris iam mortuī erant. nēmō Rōmānus imperium in Hispāniā accipere volēbat. tum Pūblius Cornēlius Scīpiō, iuvenis vīgintī quattuor annōrum, sē obtulit. hic iuvenis iam ad Trebiam, ad lacum Trasimēnum, et ad Cannās pugnāverat. ā clādibus Rōmānīs multum didicerat.

Scīpiō in Hispāniam cum exercitū vēnit et audācter bellum gessit. prīmō Carthāginem Novam, urbem māximī mōmentī, cēpit. deinde per paucōs annōs omnēs cōpiās Carthāginiēnsium in Hispāniā vīcit. annō 548 AUC (206 BCE), Carthāginiēnsēs ex tōtā Hispāniā expulsī sunt.

Scīpiō Rōmam rediit et cōnsul factus est. cōnsilium audācissimum habēbat: bellum in Āfricam ipsam ferre. multī senātōrēs hoc cōnsilium timēbant, sed Scīpiō tandem eīs persuāsit. cum exercitū in Āfricam nāvigāvit et prope Carthāginem ipsam bellum gessit.

Carthāginiēnsēs, magnō timōre affectī, Hannibalem ex Italiā revocāvērunt. Hannibal, quī per sēdecim annōs in Italiā fuerat, invītus in Āfricam rediit. ibi, prope oppidum Zamam, annō 552 AUC (202 BCE), duo ducēs maximī tandem inter sē pugnāvērunt. Scīpiō, quī artem bellī ab ipsō Hannibale didicerat, exercitum Carthāginiēnsem superāvit. Hannibal ipse ē proeliō fūgit.

post hanc victōriam Carthāgō pācem petere coacta est. condiciōnēs pācis dūrae erant: Carthāgō Rōmānīs magnam pecūniam dare dēbuit, omnēs nāvēs praeter decem trādere coacta est, et bellum sine permissū Rōmānōrum gerere vetita est. Scīpiō Rōmam rediit et populus eum magnō honōre accēpit. eī cognōmen "Āfricānus" dedērunt. Rōma nunc potentissima gēns tōtīus maris Mediterrāneī erat.