inter omnēs virtūtēs Rōmānās, pietās ūna ex māximīs erat. pietās nōn sōlum "religiō" significābat, sed etiam officium quod Rōmānus deīs, familiae, et patriae dēbēbat. vir aut fēmina quī pietātem habēbat "pius" aut "pia" appellābātur.

pietās prīmum ad familiam pertinēbat. līberī parentēs suōs amāre et eīs pārēre dēbēbant. parentēs autem līberōs suōs cūrāre et dēfendere dēbēbant. Rōmānī quoque māiōrēs suōs, id est parentēs parentum quī iam mortuī erant, semper honōrābant.

pietās etiam ad deōs pertinēbat. Rōmānī crēdēbant deōs cīvitātem et familiam servāre, sī hominēs officia sua bene faciēbant. cīvēs igitur ad templa ībant, ad ārās ōrābant, et mōrēs māiōrum cōnservābant.

pietās dēnique ad patriam pertinēbat. cīvis quī pietātem habēbat rem pūblicam dēfendēbat, lēgibus pārēbat, et prō patriā labōrābat.