Charōn Aenēam in parvā nāve trāns flūmen Acheruntem portābat. trāns flūmen, Aenēās multās umbrās vidēbat. inter umbrās, Aenēās ūnam umbram, Dīdōnem, spectābat. ad Dīdōnem Aenēās cucurrit et Dīdōnī dīcere voluit. Dīdō tamen ad Aenēam nōn spectābat.

Aenēās dīxit, "ō rēgīna, tū in Rēgnō Plūtōnis ades? cūr? nōn erās mortua in Carthāgine."

Dīdō erat tacita.

Aenēās iterum dīxit, "mē paenitet, ō rēgīna. necesse erat mihi discēdere quod Iuppiter mē iussit. Iuppiter mē iussit ad Italiam nāvigāre. Iuppiter mē iussit novam Trōiam condere. nōluī ā Carthāgine discēdere. trīstis sum prō tē quod nunc tū es mortua."

Dīdō adhūc erat tacita. ad Aenēam nōn spectābat. nōn respondēbat. Dīdō ad marītum mortuum, Sychaeum, ambulāvit et ab Aenēā discessit. Aenēās erat trīstis quod Dīdō nōn respondēbat. sed Aenēās per Rēgnum Plūtōnis ambulāvit.

in Rēgnō, Aenēās multās umbrās hērōum Graecōrum Trōiānōrumque vīdit. hērōēs Graecī statim ab Aenēā fūgērunt sed Trōiānī laetī erant ubi Aenēam vīdērunt. Aenēās ūnum Trōiānum, Dēiphobum, vīdit. Dēiphobus erat marītus Helenae postquam Paris mortuus est. Helena tamen Menelāum Ulixemque in cubiculum vocāvit et Menelāus Dēiphobum necāvit. nunc Dēiphobus erat in Rēgnō Plūtōnis.

Aenēās Dēiphobō dīcere voluit et Dēiphobum salūtāvit. Sibylla tamen ad caelum manū mōnstrābat et Aenēās erat trīstis. necesse erat sibi īre.

Sibylla dīxit, "sunt duae viae. ūna via ad Tartarum dūcit. est locus malus. alia via ad Elysium dūcit. necesse est nōbīs in illā viā ambulāre."

itaque Aenēās et Sibylla ad Elysium ambulāvērunt. in Elysiō, Aenēās ad Mūsaeum vēnit. Mūsaeus erat poēta magnus. Mūsaeus Anchīsēn mōnstrāvit. Anchīsēs erat prope flūmen Lēthē. ad patrem Aenēās cucurrit.

Aenēās patrem suum dē flūmine et umbrīs rogāvit. Anchīsēs respondit, "umbrae ē flūmine Lēthē bibunt et tum iterum in novīs corporibus vīvere incipiunt. ob aquam in flūmine, umbrae dē vītā antīquā nōn putant. multae umbrae hīc posteā ducēs Rōmae erunt. illa umbra," Anchīsēs umbram magnam mōnstrāvit, "erit Gāius Iūlius Caesar Octāviānus Augustus. erit vir optimus et dux potentissimus Rōmae."

Aenēās rogāvit, "quis est ille vir? est iuvenis."

pater Anchīsēs trīstis erat et respondit, "erit Mārcus Claudius Mārcellus. erit nepōs Augustī. trīste est quod Mārcellus erit Rōmānus optimus, sed deī eum capient ā populō Rōmānō. Rōma tamen habēbit tōtum imperium et familia Augustī posteā magna erit."

Aenēās laetus erat quod Rōma potēns erit et habēbit ducēs optimōs. sed tempus erat discēdere. Aenēās dīxit, "valē, ō pater optime," et cum Sibyllā ad portam ambulāvit. Sibylla duās portās Aenēae mōnstrāvit. ūna porta erat dē cornū et umbrae vērae per portam trānsīre poterant. alia porta erat dē ebore et somnia falsa per illam portam exībant.

Aenēās et Sibylla per portam dē ebore exiērunt.