Aenēās et Trōiānī nāvēs intrāvērunt. ab urbe Trōiā in terrās novās nāvigābant. diū novam terram quaerēbant. ibi novam Trōiam facere volēbant. multōs labōrēs, multa perīcula habuērunt. saepe Aenēās timēbat. tandem cōnstituērunt ad Italiam nāvigāre.

sed ubi ad fretum Siciliae vēnērunt, magnum perīculum vix ēvāsērunt. saxa vidērunt ubi Scylla, mōnstrum malum, vīvēbat. magnam vōcem audīvērunt ubi Charybdis aquās in caelum mittēbat. pater Anchīsēs magnā vōce dīxit: "fugite! nāvigāte nāvēs ē perīculō! nam in illīs saxīs habitat Scylla." Aenēās verba patris audīvit et circum saxa nāvēs mōvit. sīc sociī Aenēae vix ē perīculō fūgērunt.

deinde ad lītus Siciliae nāvigāvērunt et montem Aetnam vidērunt. nāvēs ad terram nāvigāvērunt et nocte ad lītus īnsulae advēnērunt. sub monte in lītore dormiēbant. mōns Aetna per noctem magnās vōcēs faciēbat. flammās et saxa in caelum mittēbat! Trōiānī territī erant et ānxiī diem exspectābant.

celeriter ad nāvēs cucurrērunt quod hominem vidērunt. homō erat territus et ad lītus currēbat. Trōiānōs vocābat. cucurrit ad eōs et dīxit: "servāte mē. vōs ōrō! ego Graecus sum, amīcus Ulixis. aliī fūgērunt. ego sōlus maneō. fugite! Cyclōpēs hīc habitant. sunt gigantēs ingentēs et hominēs edunt. nōlīte mē Cyclōpibus dare. servāte mē! accipite mē in nāvem vestram."

subitō Trōiānī Polyphēmum vidērunt, gigantem ingentem. ille ovēs dē monte dūcēbat. caecus erat, quod Ulixēs oculum eius cēperat. nōn celeriter dē monte dēscendēbat. Aenēās territus erat. dīxit: "currite ad nāvēs! currite!" Trōiānī amīcum Ulixis in nāvem accēpērunt et ad nāvēs fūgērunt.

Polyphēmus iam ad lītus advēnit et in mare ambulāvit. Trōiānōs vidēre nōn poterat sed audīvit nāvēs. magnā vōce vocāvit. aliī Cyclōpēs audīvērunt et cucurrērunt dē montibus ad lītus. saxa ingentia in nāvēs mittēbant; sed Trōiānī iam ē lītore nāvigāvērunt. Cyclōpēs eōs capere nōn poterant.

dum Trōiānī ā Siciliā ad Italiam nāvigāvērunt, vēnit magna tempestās. Aeolus, rēx ventōrum, omnēs ventōs mīsit. Trōiānī in magnō perīculō erant. cursum suum tenēre nōn poterant. tandem ventī eōs ad terram novam mīsērunt. Trōiānī ē nāvibus exiērunt et in lītore dormiēbant.

postrīdiē Aenēās cōnstituit terram vidēre. sociīs dīxit: "vōs prope nāvēs manēte; ego volō terram vidēre." cum amīcō ūnō montem ascendēbat et omnia spectābat. multōs hominēs vīdit quī urbem prope lītus faciēbant. Aenēās eōs diū spectābat. dīxit: "bene! vōs urbem iam facitis; nōs semper in mare errāmus." tandem dē monte dēscendit. urbem intrāvit et ad magnum templum cucurrit.