decem annōs Graecī Trōiānōs obsidēbant, sed urbem capere nōn poterant. tandem Agamemnōn, rēx Graecōrum, dēspērābat. omnēs prīncipēs vocāvit et dīxit: "decem annōs iam Trōiam obsidēmus. saepe Trōiānōs in pugnā vincimus, sed urbem capere nōn possumus. ego dēspērō. quid facere dēbēmus? domumne redīre dēbēmus? quid vōs putātis?"

omnēs prīncipēs tacēbant, sed Ulixēs respondit: "nōn dēspērō. cōnsilium novum habeō. audīte mē!"

omnēs prīncipēs cōnsilium Ulixis audiēbant et laudābant. equum ingentem ligneum fēcērunt. tum multōs virōs fortēs in ventre equī cēlāvērunt. cēterī Graecī ad nāvēs iērunt et ad īnsulam prope Trōiam nāvigāvērunt.

prīmā lūce Trōiānī nāvēs Graecās nōn vīdērunt. gaudēbant, quod Graecī fūgerant; gaudēbant, quod pugnae tandem cōnfectae erant. ē portīs urbis ad lītus dēsertum cucurrērunt. ibi equum ingentem aspexērunt. aliī clāmābant: "dēbēmus equum ligneum in urbem dūcere!" aliī dīcēbant: "equō nōlīte crēdere! dōna Graecōrum timēmus. fortasse Graecī in equō sunt."

tandem cōnstituērunt equum in urbem trahere. mīlitēs equum per portās trāxērunt et in templō pōsuērunt. deinde cēnam magnam fēcērunt et multum vīnum bibērunt.

iam nox aderat. Trōiānī dormiēbant. Graecī, quī in īnsulā erant, ē nāvibus exiērunt et celeriter ad urbem Trōiam cucurrērunt. mīlitēs, quī in equō cēlātī erant, tacitī exiērunt et ad portās cucurrērunt.

custōdēs Trōiānī dormiēbant; ēbriī erant, quod multum vīnum biberant. Graecī illōs custōdēs interfēcērunt; portās celeriter aperuērunt et amīcōs accēpērunt. omnēs in viās urbis cucurrērunt. paucī Trōiānōrum restitērunt. mox Graecī tōtam urbem cēpērunt. tandem rēgiam Priamī oppugnāvērunt; Priamum et fīliōs eius interfēcērunt. paucī Trōiānōrum Graecōs ēvāsērunt. sīc Graecī tandem Trōiam cēpērunt et urbem dēlēvērunt.