Caecilius nunc laetus est. ambulat et loquitur.

"Augustus, ut dīxī, Rōmānīs pācem dedit. sed post Augustum, nōn omnēs prīncipēs bonī fuērunt. Nerō malus prīnceps erat. Nerō Rōmam incendit! post Nerōnem, iterum bella cīvīlia vēnērunt. iterum Rōmānī Rōmānōs interfēcērunt."

Caecilius digitum tollit. "tum Vespasiānus vēnit. Vespasiānus vir fortis erat. pācem Rōmānīs reddidit. urbem refēcit. Amphitheātrum Flāvium aedificāvit!"

Bellātor dīcit, "Vespasiānus bonus imperātor erat!"

"ita vērō," inquit Caecilius. "et nunc Titus, fīlius eius, imperium habet. Titus quoque bonus prīnceps est."

Octaviāna tamen rogat, "sed Caecilī, quid dē rē pūblicā? ōlim populus Rōmānus cōnsulēs ēlēgit. nunc ūnus vir omnia regit. nōnne hoc malum est?"

Caecilius rīdet. "ego argentārius sum, Octaviāna. argentārius est vir quī pecūniam cūrat. bella cīvīlia mala sunt argentāriō. pāx bona est argentāriō! Vespasiānus et Titus pācem dant. hoc mihi satis est."

 perge.