per campum apertum vēnērunt, rēctā viā, et ōstium ante eōs crēscēbat dum accēdunt. nihil inter eōs et illud erat: tantum terra ātra, et lineae albae, et lūx.

ōstium magnum erat, et ex vitrō, et nūlla manus prope erat.

Recentiī cōnstitērunt, quod ambō eandem rem cōgitābant.

"nōlī currere," inquit Octāviāna.

accessērunt. et ōstium sē aperuit, et nēmō id tetigit.

aēr ex interiōre parte vēnit. frīgidus erat, et nūllum odōrem habēbat, et nōn movēbātur.

intrāvērunt.

intus lūx erat, sed nūllus ignis. Bellātor circā sē spectāvit et flammam quaesīvit et nōn invēnit. lūmen ex summō veniēbat, aequāle, sine umbrā, sine fūmō. nihil ārdēbat, et tamen omnia clāra erant.

tēctum altum erat, altius quam tēctum templī, et sub eō Recentiī parvī erant.

prope mūrum sēdēs stābant, longae et mollēs. Bellātor ūnam manū pressit, et manus in eā dēscendit, et sēdēs sē iterum implēvit ubi manum sustulit.

"Octāviāna."

"nōlī sedēre."

"nōn sedeō. sed volō."

Octāviāna ad ōstium respexit, quod nunc post eōs clausum erat. duae rēs dē tālī ōstiō dīcī poterant, et Recentiī ambās dīcere volēbant.

 ōstium sē aperuit, et nēmō id tetigit. quid Recentiī dē eō dīcunt?