Recentiī ad ōstium rediērunt.

clausum erat. immōtum. nihil erat, nisi ōstium in latere turris.

"nihil fēcit," inquit Bellātor.

"accēde."

"quid?"

"accēde ad illud. et manūs tuās nōn movē."

Bellātor accessit, manibus ad latera pressīs.

Bellātor ōstium nōn tetigit; tamen ōstium sē aperuit.

Bellātor cōnstitit. ōstium apertum manēbat, et intus umbra erat, et aēr frīgidior.

"Octāviāna."

"nōlī intrāre. exspectā."

exspectāvērunt. ōstium quoque exspectāvit. deinde, lentē, sē clausit.

"iterum," inquit Octāviāna.

Bellātor iterum accessit. ōstium iterum sē aperuit, eōdem modō, eōdem tempore. deinde, ubi recessit, iterum sē clausit.

et hoc omnia mūtāvit.

nam animal bis idem nōn facit. animal ēsurit, aut timet, aut dormit; hodiē currit, crās iacet. deus quoque nōn semper idem facit, nam deī signa dant ubi ipsī volunt, nōn ubi hominēs volunt.

haec autem rēs semper idem faciēbat. bis vocāta est; bis eōdem modō respondit. tertium temptāvērunt, et tertium idem fuit.

"nōn est animal," inquit Octāviāna. "animal ēligit. hoc nōn ēligit. hoc ūnum opus habet, et id semper facit."

"quid igitur est?"

"īnstrūmentum est. aliquis id fēcit, et aliquis id hīc posuit."

Bellātor ōstium spectāvit, quod nunc iterum clausum erat. "sed cui aperit? quis per hoc intrat?"

Octāviāna nōn respondit. hoc iam bis hodiē rogāverant, et bis respōnsum īdem fuerat: aliquis. semper aliquis, et numquam nōmen.

"hoc ōstium omnibus aperit," inquit tandem. "ergō dominus per hoc nōn intrat. dominī frontem habent."

 ōstium clausum est. quā parte Recentiī ad frontem turris veniunt?