inter rēs ferreās ambulāvērunt. omnēs frīgidae erant, et immōtae, et tacitae.

ūna nōn erat.

sōla stābat, longius ab aliīs. aēr circā eam gravis erat, et odor in eō, quī neque terrae neque cibī erat, sed prope ignem.

Bellātor manum prope eam tenuit, sed nōn tetigit. "ignis in hāc fuit," inquit. "Octāviāna. ignis in hāc adhūc est."

deinde sonus.

parvus sonus. semel.

Recentiī immōtī stetērunt.

iterum. et post breve tempus, iterum. ferrum sē movēbat, nōn multum, sed sē movēbat, et dum sē movet, sonābat.

"vīvitne?" dīxit Bellātor vōce minimā.

Octāviāna audīvit, et nōn statim respondit. sonus lentior fīēbat, et spatia inter sonōs longiōra.

"nōn vīvit," inquit tandem. "frīgidior fit. ferrum, dum frīgidius fit, sē movet, et dum sē movet, sonat. hoc iam vīdī, ubi virī ferrum faciunt et aquam in ferrum fundunt."

"bene," inquit Bellātor. "bonum est. nōn vīvit."

"nōn est bonum."

Bellātor eam spectāvit.

"cōgitā, frāter. sī nunc frīgidior fit, anteā calidior fuit. sī ignem habuit, aliquis ignem in eā accendit. sī aliquis eam mōvit, ille aliquis hīc fuit. et sonus adhūc durat." Octāviāna vōcem summīsit. "nōn abiit ante multōs annōs. abiit ante paucās hōrās."

Bellātor circā sē spectāvit. campus vacuus erat. nēmō aderat. nūllus sonus, nisi ille.

et hoc pēius erat quam deus. deus longē abest, in caelō. hic aliquis prope erat.

Octāviāna manum in ferrum posuit et tenuit, quamquam manus eius timēbat. hoc Rōmānī faciunt: manent, et sentiunt, et discunt, et postrēmō intellegunt.

Bellātor autem nōn manēbat.

 sonus adhūc venit, lentior et lentior. quid Recentiī faciunt?