in campum ipsum iērunt.

rēs ferreae prope stābant, et nunc Recentiī magnitūdinem eārum vidēre poterant. quaeque quattuor rotās habēbat. sed nūllī equī aderant. nihil eās trahēbat. nihil ante eās stābat.

Bellātor circā ūnam ambulāvit. "ubi sunt equī?"

"nūllī sunt."

"sed rotae sunt. rotae sine equīs nihil faciunt."

"ita," inquit Octāviāna. "et tamen hīc stant."

ad ūnam accessit et intrā eam spectāvit. sēdēs erant, duae, et ante sēdēs rota parva. "ecce," inquit. "sēdēs. hominēs intus sedent. hoc nōn est animal. hoc est rēs quam hominēs faciunt, et in quā hominēs sedent."

"nōmen eīs nōn habeō," inquit deinde. "ergō nōmen faciam. autoraedae."

Bellātor nōmen probāvit. Bellātor omnia nōmina probat.

deinde manum sustulit, sed nōn tetigit. "suntne deī?"

Octāviāna diū spectāvit. "sē nōn movent. nōn spīrant. nōs nōn spectant."

"deus quoque sē nōn movet, in templō."

"deus in templō stat quod hominēs eum ibi posuērunt, et flōrēs ante eum pōnunt, et verba dīcunt. spectā circā tē. nūllī flōrēs. nūlla verba. nēmō hūc venit et genua pōnit. hae rēs hīc stant sīcut īnstrūmenta."

et hoc Rōmānum erat. nam Rōmānī, ubi rem mīram vident, nōn statim fugiunt, neque statim adōrant. prīmum spectant. deinde rogant: quis hoc fēcit? cui prōest?

itaque Recentiī nōn fūgērunt, neque manūs ad caelum sustulērunt. ambulāvērunt, et spectāvērunt, et rogāvērunt.

duae viae per campum erant: inter rēs ipsās, aut per lineās albās, quae in terrā ātrā longē currēbant.

 quōmodo Recentiī per campum eunt?