Bellātor per iānuam exīre nōluit. "iānua est ubi mīlitēs sunt," inquit. "hoc etiam ego intellegō."

itaque ad interiōrem domum cucurrit, et Octāviāna post eum.

prīma fenestra bona vidēbātur. Bellātor caput per eam mīsit.

in parvā āreā serva stābat, quae aquam portābat. Bellātōrem statim vīdit.

"ō," inquit Bellātor. "salvē."

serva clāmāvit.

Bellātor caput celeriter retrāxit. ex alterā parte domūs vōx mīlitis vēnit: "quid est? quis clāmat?"

"nōn bona fenestra," inquit Bellātor.

"nōn bona fenestra," inquit Octāviāna.

secunda fenestra alta erat, altior quam Bellātor. bis temptāvit; bis cecidit. secundō cāsū mēnsam parvam sēcum trāxit, et mēnsa strepitum magnum fēcit.

"Bellātor."

"sciō."

tertia fenestra in hortum spectābat, et prope terram erat. per eam ambō exiērunt, et inter arborēs parvās stetērunt, et audiēbant. in domō mīlitēs iam ambulābant, et vōcēs eōrum per mūrōs veniēbant.

mūrus hortī nōn altus erat. Bellātor prīmus trānsiit.

ex alterā parte mūrī nōn erat via, sed locus ubi vīlla aquam suam mittit. Bellātor in eam cecidit. odor malus erat, et Bellātor diū nihil dīxit.

Octāviāna mūrum lentius trānsiit, et in viam cecidit, et frātrem spectāvit, et nihil dīxit.

circā vīllam iērunt, per agrōs, et in viam longam vēnērunt. post eōs vōcēs mīlitum adhūc audīrī poterant, sed longē. nēmō eōs secūtus est.

Bellātor ambulābat, et aqua ex veste eius cadēbat.

"cōnsilium meum bene prōcessit," inquit.

Octāviāna eum diū spectāvit. "ita," inquit tandem. "bene prōcessit."

et Bellātor prīmus ad agrōs vēnit, et prīmus in eōs ambulāvit, quod semper prīmus ambulat.

 perge.