in tablīnō Septimus cum Recentiīs sedēbat. tablīnum locus gravis in domō est, ubi dominus hospitēs accipit et negōtium agit. Septimus frāter Sextī erat, et aliquid in vultū eius sīcut Sextus erat: eadem quiēs, sed dūrior. nam Septimus hominibus nōn statim crēdēbat.

prīmum tacēbat. deinde Recentiōs spectāvit et dīxit: "Demiurgus vōs servāvit. ille vōs ē monte ēripuit, ubi ignis et cinis omnia dēlēbant. nunc Pompēiī nōn iam sunt. illūc redīre nōn potestis. sī redītis, mundum ipsum in perīculum dūcitis. hoc intellegitis?"

Octāviāna adnuit. Bellātor quoque adnuit, sed lentē, quod nōn omnia intellēxit.

"multa vōbīs dīcere volō," inquit Septimus, "antequam vōs ūsquam mittō. nōlō vōs sine scientiā mittere. prope est fundus aliēnus, et illum fundum diū spectō. dominus eius est vir potēns, nōmine Salvius. multa dē eō scīre dēbētis. multa dē aliīs rēbus quoque."

Septimus manūs in mēnsā posuit. "tria sunt dē quibus loquī possumus. dē fundō illō aliēnō, quī mē nōn dēlectat. dē frātre meō, et dē illā nocte. dē Salviō et dē cōnsiliō meō. quid prīmum audīre vultis?"

Recentiī inter sē spectāvērunt. tempus erat rogandī.

 Septimus multa scit, sed nōn omnia statim dīcit. quid Recentiī prīmum scīre volunt?