Bellātor nōn verba ēlēgit. cōnsilium eius simplex erat. sī omnēs mē spectant, cōgitāvit, nēmō sorōrem spectat.

itaque clāmāvit, et cucurrit, et bracchia mōvit. et deinde, sīcut semper, in saxō cecidit. in lutum cecidit. nunc Bellātor in terrā iacēbat, plēnus lutī.

Adrogāns sē nōn mōvit. Bellātor surrēxit et clāmāvit: "ego sum vir magnus! ego sum... ego sum..." sed verbum Rōmānum prō "cīve" nōn meminit. "ego sum vir quī nōn est servus!"

Adrogāns rīsit. omnēs rīsērunt. sed rīsus nōn Bellātōrī prōderat. Bellātor sīcut servus territus vidēbātur, nōn sīcut cīvis.

tamen aliquid bonum accidit. dum omnēs Bellātōrem spectant et rīdent, Octāviāna tempus habuit. nunc Octāviāna loquī potest.

 perge.