eō ipsō tempore Bellātor dē aliīs rēbus rogāre voluit. "et Salvius? et hic locus? dīc mihi omnia!"

Petulāns rīsit. "Salvius! dominus meus dūrus est. pecūniam amat, servōs nōn amat. multōs servōs habet, et omnēs miserī sunt. vīlicus eius, Adrogāns, pēior est quam Salvius ipse. vīlicus est servus quī aliōs servōs regit. ager bonus est: frūmentum, bovēs, multa. sed nēmō hīc laetus est."

tum Bellātor, quod laetus erat, plūs dīxit quam dēbuit. dē Lapide dīxit, dē Ītaliā, dē monte. Petulāns subitō tacuit et Bellātōrem spectāvit. "quī estis vōs?" rogāvit. "vōs nōn estis servī."

 perge.