itaque vestrum crimen contra Caelium lapsum est a maledictis immodestiae ad coniurationem.

vos posuistis Caelium fuisse participem coniurationis, et id posuistis parva cum evidentia, quia Caelius fuit amicus Catilinae;

in quo non modo crimen non adhaerebat sed oratio eloquentis adulescentis vix intellegitur.

nam qui tam magnus furor in Caelio sit, quod tam magnum volnus aut in moribus et natura eius aut in fortuna eius?

et postremo cum nomen Caeli auditum est in ista suspicione?

dico nimium multa de re in qua minima dubia est; hoc dico.

non modo si Caelius in coniuratione fuisset, sed nisi Caelius fuisset inimicus coniurationi, Caelius numquam voluisset commendare annos adulescentiae accusatione coniurationis.

itaque vestra oratio delapsa est a maledictis impudicitiae ad invidiam coniurationis.

hunc enim fuisse participem coniurationis posuistis, atque id tamen titubanter et strictum, propter amicitiam Catilinae;

in quo non modo crimen non haerebat sed oratio adulescentis diserti vix cohaerebat.

qui enim tantus furor in Caelio, quod tantum volnus aut in moribus naturaque aut in re atque fortuna?

denique ubi nomen Caeli auditum est in ista suspicione?

loquor nimium multa de minime dubia re; hoc tamen dico.

non modo si socius coniurationis (fuisset), sed nisi fuisset inimicissimus istius sceleris, numquam voluisset commendare potissimum adulescentiam suam accusatione coniurationis.

itaque

a maledictis impudicitiae

ad coniurationis invidiam oratio est vestra delapsa.

posuistis enim,

atque id tamen titubanter et strictim,

coniurationis hunc

propter amicitiam Catilinae

participem fuisse;

in quo non modo crimen non haerebat

sed vix diserti adulescentis cohaerebat oratio.

qui enim tantus furor in Caelio,

quod tantum

aut in moribus naturaque

volnus

aut in re atque fortuna?

ubi denique est

in ista suspicione

Caeli nomen auditum?

nimium multa

de re minime dubia

loquor;

hoc tamen dico.

non modo si socius coniurationis,

sed nisi inimicissimus istius sceleris fuisset,

numquam coniurationis accusatione

adulescentiam suam potissimum commendare voluisset.

itaque a maledictis impudicitiae ad coniurationis invidiam oratio est vestra delapsa. posuistis enim, atque id tamen titubanter et strictim, coniurationis hunc propter amicitiam Catilinae participem fuisse; in quo non modo crimen non haerebat sed vix diserti adulescentis cohaerebat oratio. qui enim tantus furor in Caelio, quod tantum aut in moribus naturaque volnus aut in re atque fortuna? ubi denique est in ista suspicione Caeli nomen auditum? nimium multa de re minime dubia loquor; hoc tamen dico. non modo si socius coniurationis, sed nisi inimicissimus istius sceleris fuisset, numquam coniurationis accusatione adulescentiam suam potissimum commendare voluisset.