C. Valerius Catullus, Carmen 68.141–148
Catullus reflects on his relationship with his beloved. The daggers (†) mark line 142, which is obscure; some editors think part of the poem is lost here.
Tier 1
aequum nōn est hominēs cum deīs comparāre.
illa nōn vēnit sīcut uxor nova, dextrā patris ducta, ad domum dīvitem.
sed nocte dōna parva et dulcia mihi dedit; vir eius id nesciēbat.
satis est mihi sī illa mihi sōlī datur. illa diēs mihi fēlīx est; ea diēs candidī lapidis est.
Tier 2
atquī nec dīvīs hominēs compōnier aequum est. †ingrātum tremulī parentis onus tolle†.
nec tamen illa mihi, dextrā paternā dēducta, domum frāgrantem Assyriō odōre vēnit.
sed sēcrēta mīra parva dōna nocte dedit, mea puella ex ipsō gremiō ipsīus virī dēmpta.
illud satis est, sī nōbīs ūnīs is datur, quem illa diēs candidiōre lapide notat.
Tier 3
atquī aequum est nec hominēs compōnier dīvīs, †tolle ingrātum onus tremulī parentis†.
nec tamen illa vēnit mihi domum frāgrantem Assyriō odōre, dēducta dextrā paternā, sed dedit fūrtīva mīra mūnuscula nocte, dēmpta ex ipsō gremiō ipsīus virī.
quārē illud satis est, sī is datur nōbīs ūnīs quem illa diēs notat candidiōre lapide.
Tier 4 - Carmen Ipsum
- atquī nec dīvīs hominēs compōnier aequum est,
- †ingrātum tremulī tolle parentis onus†.
- nec tamen illa mihi dextrā dēducta paternā
- frāgrantem Assyriō vēnit odōre domum,
- sed fūrtīva dedit mīra mūnuscula nocte,
- ipsīus ex ipsō dēmpta virī gremiō.
- quārē illud satis est, sī nōbīs is datur ūnīs
- quem lapide illa diēs candidiōre notat.
Original draft written by Robert Amstutz
