C. Valerius Catullus, Carmen 68.41–50
The poem turns to a second subject, a friend named Allius, and Catullus calls on the Muses. A line of the poem is lost after line 46; the asterisks mark the gap.
Tier 1
tacēre nōn possum, ō deae.
Allius mē iūvit, et multa fēcit. tempus fugit; nox caeca studium eius tegere potest. id nōlō.
vōbīs dīcam, deae: vōs multīs hominibus dē Alliō dīcite!
ita hic liber vetus dē Alliō loquētur.
* * * * *
Allius, etiam mortuus, magis magisque nōtus erit. nōmen eius numquam dēsertum erit.
Tier 2
tacēre nōn possum, deae. Allius mē iūvit; quantīs officiīs iūvit!
nē aetās fugiēns, annīs oblīvīscentibus, hoc studium illīus caecā nocte tegat!
sed vōbīs dīcam. vōs multīs mīlibus dīcite.
facite: haec carta loquātur, habēns multōs annōs.
* * * * *
Allius mortuus nōtēscat magis atque magis. nec sublīmis arānea, tenuem tēlam texēns, in dēsertō nōmine opus faciat.
Tier 3
nōn possum reticēre, deae, in quā rē Allius mē iūverit aut quantīs iūverit officiīs, nē fugiēns aetās saeclīs oblīvīscentibus tegat caecā nocte illīus hoc studium:
sed vōbīs dīcam, vōs porrō dīcite multīs mīlibus et facite haec carta loquātur anus.
* * * * *
nōtēscatque mortuus magis atque magis, nec sublīmis arānea faciat opus in dēsertō Allī nōmine, texēns tenuem tēlam.
Tier 4 - Carmen Ipsum
- nōn possum reticēre, deae, quā mē Allius in rē
- iūverit aut quantīs iūverit officiīs,
- nē fugiēns saeclīs oblīvīscentibus aetās
- illīus hoc caecā nocte tegat studium:
- sed dīcam vōbīs, vōs porrō dīcite multīs
- mīlibus et facite haec carta loquātur anus.
- * * * * * * * *
- nōtēscatque magis mortuus atque magis,
- nec tenuem texēns sublīmis arānea tēlam
- in dēsertō Allī nōmine opus faciat.
Original draft written by Robert Amstutz
