dum lūdis, dulcis Iuventī, cēpī bāsium dulcius dulcī ambrosiā.

sed id nōn sine poenā ēgī: amplius hōram cēnsuī mē esse in summā cruce, dum explicō mē tibi nec possum lacrimīs ūllīs dīminuere tuam saevitiam.

simul id factum est, tū tersistī labra tua digitīs et multā aquā, nē quicquam ex ōre nostrō manēret, tamquam ego essem meretrīx.

deinde ego miser datus sum īnsānō amōrī sine fīne excruciārī omnī modō, ut mihi bāsium mūtātum [esset] iam ex ambrosiā trīstī elleborō.

quoniam prōpōnis poenam miserō amōrī, nunc numquam posthāc bāsium capiam.

dum lūdis, mellīte Iuventī, surripuī suāviolum dulcius dulcī ambrosiā.

vērum id nōn impūne tulī: namque amplius hōram meminī mē esse suffīxum in summā cruce, dum pūrgō mē tibi nec possum flētibus ūllīs dēmere tantillum vestrae saevitiae.

nam simul id factum est, labella dīlūta multīs guttīs abstersistī omnibus articulīs, nē quicquam contractum ex ōre nostrō manēret, tamquam spurca salīva commictae lupae.

praetereā trādere mē miserum īnfestō amōrī nōn cessāstī excruciāre omnī modō, ut mī illud suāviolum mūtātum iam foret ex ambrosiā trīstius trīstī elleborō.

quam quoniam prōpōnis poenam miserō amōrī, iam numquam posthāc bāsia surripiam.

1. surripuī tibi, dum lūdis, mellīte Iuventī,
2. suāviolum dulcī dulcius ambrosiā.
3. vērum id nōn impūne tulī: namque amplius hōram
4. suffīxum in summā mē meminī esse cruce,
5. dum tibi mē pūrgō nec possum flētibus ūllīs
6. tantillum vestrae dēmere saevitiae.
7. nam simul id factum est, multīs dīlūta labella
8. guttīs abstersistī omnibus articulīs,
9. nē quicquam nostrō contractum ex ōre manēret,
10. tamquam commictae spurca salīva lupae.
11. praetereā īnfestō miserum mē trādere amōrī
12. nōn cessāstī omnīque excruciāre modō,
13. ut mī ex ambrosiā mūtātum iam foret illud
14. suāviolum trīstī trīstius elleborō.
15. quam quoniam poenam miserō prōpōnis amōrī,
16. numquam iam posthāc bāsia surripiam.