C. Valerius Catullus, Carmen 96: To Gaius Licinius Calvus: Comfort in Death
A poem of consolation addressed to Catullus's friend, the poet and orator Calvus, on the death of Quintilia, the woman he loved.
Tier 1
sī quicquam potest accidere ā nostrō dolōre, quod mūtīs sepulcrīs placet, Calve,
certē mors puellae tuae, Quīntiliae, nōn est tantō dolōrī, quantum Quīntilia gaudet amōre tuō.
Tier 2
sī quicquam ā nostrō dolōre, grātum acceptumque mūtīs sepulcrīs accidere potest, Calve,
quō dēsīderiō veterēs amōrēs renovāmus atque ōlim flēmus amīcitiās missās,
certē mors immātūra nōn est tantō dolōrī Quīntiliae, quantum gaudet amōre tuō.
Tier 3 - Carmen Ipsum
- sī quicquam mūtīs grātum acceptumque sepulcrīs
- accidere ā nostrō, Calve, dolōre potest,
- quō dēsīderiō veterēs renovāmus amōrēs
- atque ōlim missās flēmus amīcitiās,
- certē nōn tantō mors immātūra dolōrī est
- Quīntiliae, quantum gaudet amōre tuō.
Original draft written by Robert Amstutz